Bir kaç yıl önce çalıştığım hastanede 6 kişilik yönetim kadrosunda iki bayan çalışıyorduk. Ben ve tabii ki gerçek ismini söylemeyeceğim arkadaşım Meral . Diğerleri, çoğu yerde olduğu gibi, erkekti. Satın alma birimiyle ilişkili bir birimden sorumlu olduğum için satın alma biriminden sorumlu Meral ve Ahmet'le sık sık görüşmem gerekiyordu. İş için bir evraka ya da bilgiye ihtiyacım olduğunda Ahmet'i aramayı tercih ediyordum. Çünkü Meral'i aradığımda uzun süre telefonla konuşmam ve bir sürü açıklama yapmam, hatta resmen hesap vermem gerekiyordu. Mesela evrak istediğim zaman Meral; "neden istiyorsun, neden sen birini gönderip aldırmıyorsun, ben vermek zorunda mıyım, bu evrak olmadan yapamaz mısın, fotokopisini versem aslını vermesem, şu anda gönderemem biraz bekle vb......" gibi uzayıp giden sorularla muhattap olmamak, gerilmemek için Ahmet'i arardım. Ahmet'le konuşmamız 10 saniye sürerdi. "Şu evrak lazım Ahmet , Tamam Kadriye hemen gönderiyorum". Siz olsanız hangisini seçersiniz?
Şimdi bunu neden anlattım? Çalışma hayatında hangi bayanla konuşsanız erkeklerle çalışmayı tercih ettiğini söyleyecektir size. Aslında bence acı bir durum. Kadınlar olarak hayatı birbirimize zorlaştırdığımızın göstergesi maalesef. Anlattığım anım gibi bir sürü anılarımız var. Çok sıradan bunlar. Çok doğru olduğunu düşündüğüm için sevdiğim bir söz var; "Kadınlar imparatorlar gibidir, hiç dostları yoktur" . En büyük düşmanları da yine kadınlar maalesef:(
Bir süredir fırsat bulduğum zamanlarda youtube'dan Leyla Alaton'un katıldığı programları izliyorum. Hatta geçenlerde TED konuşmasını paylaşmıştım blogumda. Kadınlara güzel rol modellik yapan insanları seviyorum. Kadınların çalışma hayatında olmasını destekliyor, maddi özgürlüklerinin olması gerektiğini , üretime, hayata katılmaları gerektiğini söylüyor. Daha çok kadın yönetici olmalı diyor mesela. Ve kadınların birbirini kıskanmalarıyla ilgili "hep daha güzel, daha zengin, daha iyi kocası olan, daha iyi hayatı olan, daha iyi bir şeyleri olan kadınlar var ve olacak. Kıskanmak bunu değiştirmez. Hayat kadınlar için zaten zor , bir de kadınlar olarak biz birbirimize zorlaştırmayalım. Birbirimize destek olalım. Benim kız kardeşim yok , kadınların kız kardeş olmasını istiyorum" diyor. Bende çok istiyorum bunu. Hayat gerçekten kadınlar için daha zorken ve bunu bütün kadınlar biliyorken neden birbirimize destek olmuyoruz ki. Neden kız kardeş olmayalım ki?
Geçenlerde instagram da hiç tanımadığım bir bayanın hesabında paylaştığı şeyleri beğendim ve yorum yaptım. Bana özelden "siz çok iyi bir insansınız" diye mesaj atmış. İnanamadım. Son zamanlarda özellikle sosyal medyada da gerçek hayatta da insanlar birbirleri için karşılıksız hiç bir şey yapmıyorlar da o yüzden mi acaba dedim kendi kendime. Kıskanan, çamur atan, kıyasıya hatta belden aşağı eleştiren insanlarla dolu özellikle sosyal medya. Böyle olması gerekmiyor. Hatta böyle olmasının kimseye bir faydası yok.
Kimseden beklemeden siz yapın ve "iyilik yap, iyilik bul" misali yayılsın. Siz kadınlara iyi davranın, destekleyin. Kıskançlık artacağına birbirimize desteğimiz, sevgimiz artsın. Ne olmuş o daha zenginse, o daha şanslıysa, daha güzelse. Kendisiyle barışık insan en güzel, en zengin en mutlu insandır.
Sonuçta "biz kimiiiiiiz kadınız:))))" Ben elimden geldiğince isteyen ya da ihtiyacı olduğunu düşündüğüm tüm kadınları destekliyorum. Kadınların daha iyi hissetmelerine katkım olursa çok mutlu olurum. "Sen kimsin ki, ben ne yapabilirim ki" diye düşünmeyin. "Ben değilsem kim, şimdi değilse ne zaman?" diye düşünüp birbirimize destek olalım.
Biz birlikte güçlüyüz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder