Bugün bizim evlenme yıl dönümümüz. Çocuklar 3 gün önce hatırlattılar:)))) Çünkü onlar için bizim evlenme yıl dönümümüz "Pizza Gecesi" demek. Anne-baba dışarı çıkarlar çocuklara da pizza söylerler.
Uzun zamandır sağlıklı beslenme olayına takmış olduğumdan pizza gecesi yapamıyorduk. Sadece biz dışarı çıktığımızda onlara sipariş veriyoruz ama çok sık olmuyor. Çok özlemiş çocuklar demek ki. Önceden , yani çocuklar küçükken "anne gitmeyin " falan derlerdi. Artık demiyorlar ve pizza fırsatı olarak görüyorlar gitmemizi:( Biraz içim burkuldu sanki bu duruma:((( Yalnız ve önemsiz hissettim sanki biraz. Ya da bu aralar alıngan bir dönemimdeyim:)))
Evlilik sürekli değişiyor, değişen koşullara uyum sağlıyor. Bütün ilişkiler öyle aslında. Çocuklar küçükken hep birlikte giderdik kutlamalara . Hatta çok küçüklerken sırayla yerdik yemeklerimizi, peşlerinde koşturmaktan. O günleri özleyeceğimi hiç düşünmezdim o anları yaşarken:))) Ama özleniyormuş valla. Şu an o zamanları yaşayan arkadaşlara duyurulur. Öfleyip püflemeyin, sarılın, sıkın bol bol öpün:))) Çok çabuk büyüyorlar çünkü.
Evlilikle ilgili son dönemlerde okuduğum bir makale de evlilikte farklı dönemeçler olduğunu ve çocukların büyüyüp evden gittiklerinde baş başa kalan çiftin bir tür travma yaşadığını, birbirini yeniden tanımaya başladığını hatta boşandığını yazıyordu. Yıllar sonra böyle bir şey yaşamaları ilginç diye düşünmüştüm. Ama olabilir yani, tekrar düşününce:)
Google'a evlilik yazınca çok komik karikatürler çıkıyor. Bir kaç tanesini paylaştım , çok var. Çünkü evlilik anlat anlat bitmez, anlatılmaz yaşanır bir şey.
Son olarak Gündem Özel'in bir bölümünde "neden aşk diye bir şey var?" sorusuna cevap aradılar ve en son "kadın ve erkeğin birbirine tahammül etmesi, evlenmesi için" cevabını buldular. Bugünlük bu kadar. Evlenin evlenin eşiniz iyi çıkarsa mutlu, kötü çıkarsa filozof olursunuz(sokrates):)))
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder